Ali KARA [Level 24]

Şafak 70

Malum sebeplerden ötürü uzun zamandır yazamadım. Sırf yeşillik olsun diye bişeyler karalayım dedim. Şafak bugün 70. 10 hafta daha bu ızdıraba dayanıcaz.  Denetlemenin birisinden kurtulduk. Önümüzde bir denetleme kaldı. Onu da atlatabilirsek rahatlıcaz ama vakit sanki durdu ve ilerlemiyo gibi geliyo bana burda. Bu arada Bakım Komutanlığı denetlemesi için oluşturulan 10 kişilik atış takımına girmeyi başardım. Ömründe eline silah almayan birisi için kendime inanamadığım sonuçlarla karşılaştım. AK-47 (Kalaşnikof PT.) ile 160 metrelik yatarak destekli atışta ve 50 metrelik gece atışlarında “Vay be bende ne cevherler varmış :)” dedirticek sonuçlar aldım. Ve ilk denetlemeden de birliğimizi en iyi şekilde temsil ederek alnımızın akıyla çıktık. Sanırım askerlikten sonra askerlikle alakalı özleyeceğim tek şey, atış olacaktır. Atıştan sonra sonucu görmek için hedef hattına koşarken duyulan merak ve heyecanın yanı sıra, barut gazının kokusu tarifsiz şekilde güzel.

Bunun dışında, askerde bulunduğum süre içerisinde, mesleğim ile alakalı  konularda tamamen köreldiğimi hissediyorum. Bilişim dünyasındaki gelişmeleri takip edemiyorum. Sırf bi atraksiyon olsun diye Karargahtaki celeron 2.4′e IIS’i kurup bi kaç çalışma yapmayı denedim, gördüğüm şu ki, gerçekten körelmişim.

Bu arada ben buralardayken, rüyamda görsem inanamayacağım durumlar olmuş. Ferruh hacklenmiş. Mavituna’yı tanımayanlar veya web güvenliği ile içli dışlı olmayan kişilere belki normal bir durum gibi gelebilir bu ama benim için bu durum, google.com’un ana sayfasında hacked bilmem ne görmekten daha imkansız bir durumdu bu. Her ne kadar Ferruh’un doğrudan bir hatası olmasada, göz ardı ettiği zafiyetlerden kaynaklandığını kendi yazısından anlamak mümkün.

Durum böyle işte. Şafak 70, başka yok :)

Bu yazı toplamda 9107 kez, bugün ise 4 kez okundu.

7 Yorum 07 Kasım 2009

Askerlik Notları 1

Şafak 111 oldu ama hala siteye bişeyler ekleyemedim. Yaklaşık 50 gün içersinde burada (6.Ana Bkm. Mrk. Komutanlığı/BALIKESİR’de) pekte güzel günler yaşadığımı söyleyemem. Ama Türkiye’deki diğer birliklerde ki şartlarla kıyasladığımda yine de şükretmem gerekiyor sanırım. Küçük bir birlik olması ve tesis ve çevre düzenlemesi anlamında Türkiye’deki sayılı birliklerden birisi. (Öyle dediler, ben iddaa etmiyorum bunu :)) 

İlk geldiğimizde dede olarak tabir ettiğimiz bizden önceki kısa dönem arkadaşların (KD 327) söylemiyle bizim dönemde denetleme olmayacağı için çok rahat bir yere gelmiştik. Söz de “Acemiliği atlattığımzda çok rahat edicektik” Tam acemilik bitti rahatız derken 2 ay içerisinde 3 denetleme olacağı haberi bize ulaşınca, ızdıraba devam.

Herşeye rağmen rahatız diyebilirim. Bölük çavuşu aynı zamanda Bölük yazıcısı olduğum için çok da aşırı bir sıkıntım yok. En azından bilgisayardan mahrum diğilim ve rahatça müzik dinliyebiliyorum. Bunlar da benim için önemli şeyler.

Burada kafamda oluşan en önemli düşünce ise, “İyi ki okumuşum”. 158 gün bile geçmezken 460 gün saymak kolay bir durum olmasa gerek. Sırf bu yüzden şunu söyleyebilirim ki, “10 ay daha az askerlik yapmak için bile bir üniversite okumaya değer”

Sevdiklerinizden uzakta ve bir çok aktiviteden mahrum oluşunuz ve emir-komuta zincirinin bir parçası oluşunuz hem kendi iç dünyanızla hem de sevdiklerinizle sorunlar yaşamanıza neden olabiliyor. Bunun acısını yaşamış birisi olarak askerliğin bana olan en olumsuz etkisinin bu konudaki mevzular olduğunu söyleyebilirim.

Farklı olarak söylenebilecek pek bir şey yok. Gerisi aynen Cem YILMAZ’ın anlattığı gibi.

Bu yazı toplamda 5236 kez, bugün ise 0 kez okundu.

7 Yorum 27 Eylül 2009