Şafak 111 oldu ama hala siteye bişeyler ekleyemedim. Yaklaşık 50 gün içersinde burada (6.Ana Bkm. Mrk. Komutanlığı/BALIKESİR’de) pekte güzel günler yaşadığımı söyleyemem. Ama Türkiye’deki diğer birliklerde ki şartlarla kıyasladığımda yine de şükretmem gerekiyor sanırım. Küçük bir birlik olması ve tesis ve çevre düzenlemesi anlamında Türkiye’deki sayılı birliklerden birisi. (Öyle dediler, ben iddaa etmiyorum bunu :)) 

İlk geldiğimizde dede olarak tabir ettiğimiz bizden önceki kısa dönem arkadaşların (KD 327) söylemiyle bizim dönemde denetleme olmayacağı için çok rahat bir yere gelmiştik. Söz de “Acemiliği atlattığımzda çok rahat edicektik” Tam acemilik bitti rahatız derken 2 ay içerisinde 3 denetleme olacağı haberi bize ulaşınca, ızdıraba devam.

Herşeye rağmen rahatız diyebilirim. Bölük çavuşu aynı zamanda Bölük yazıcısı olduğum için çok da aşırı bir sıkıntım yok. En azından bilgisayardan mahrum diğilim ve rahatça müzik dinliyebiliyorum. Bunlar da benim için önemli şeyler.

Burada kafamda oluşan en önemli düşünce ise, “İyi ki okumuşum”. 158 gün bile geçmezken 460 gün saymak kolay bir durum olmasa gerek. Sırf bu yüzden şunu söyleyebilirim ki, “10 ay daha az askerlik yapmak için bile bir üniversite okumaya değer”

Sevdiklerinizden uzakta ve bir çok aktiviteden mahrum oluşunuz ve emir-komuta zincirinin bir parçası oluşunuz hem kendi iç dünyanızla hem de sevdiklerinizle sorunlar yaşamanıza neden olabiliyor. Bunun acısını yaşamış birisi olarak askerliğin bana olan en olumsuz etkisinin bu konudaki mevzular olduğunu söyleyebilirim.

Farklı olarak söylenebilecek pek bir şey yok. Gerisi aynen Cem YILMAZ’ın anlattığı gibi.

www.daha.net

Bu yazı toplamda 5572 kez, bugün ise 0 kez okundu.